ابراهيم عاملي ( موثق )

317

تفسير عاملي ( فارسي )

[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 64 تا 66 ] وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّه مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداه مَبْسُوطَتانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَكُفْراً وَأَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَالْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّه وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَساداً وَاللَّه لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ( 64 ) وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَلأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ ( 65 ) وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَالإِنْجِيلَ وَما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ ساءَ ما يَعْمَلُونَ ( 66 ) معنى لغات : مغلولة - از غلّ بمعنى زنجير ، يعنى بزنجير بسته ، لعنوا - از مصدر لعن . بمعنى خار كردن ، دشنام دادن ، محروم و دور كردن . اطفأ - از مصدر اطفاء بمعنى خاموش كردن . جهت نزول : ابو الفتوح نوشته است : سبب نزول آيه آن بود كه خداى تعالى از فضل و رحمت خود نعمت بر جهودان فراخ كرده بود پيش از آمدن رسول تا ايشان توانگرترين مردمان بودند ، چون بر رسول صلى الَّله عليه و آله و سلم كفر آوردند و با او لجاج كردند خداى تعالى آن نعمت از ايشان باز گرفت و به بدل توانگرى ايشان را درويشى داد و ببدل عزّت مذّلت ، چون چنين بود جماعتى از ايشان گفتند : « يَدُ اللَّه مَغْلُولَةٌ » . ترجمه : 67 يهود گفتند : خدا دست بسته باشد . آنان دست بسته باشند و لعنت شدند به آن سخن كه گفتند چه او گشاده دست باشد و آنچه خواهد و شايسته بود مىبخشد . و البتّه از پروردگارت به تو فرود ميآيد بر كفر و سركشى ايشان ميفزايد و ما ميانشان دشمنى و كينه پديد آورديم كه تا رستاخيز بماند . آنچه ايشان آتش جنگ افروزند خدا آن را خاموش كند چه كوشاى آشوب بهر جاى بوند و خدا مردم آشوبگر دوست ندارد 68 . و اگر اين مردم وابسته بكتاب آسمانى مؤمن و پرهيزگار شوند البته بديهاشان بدان بپوشيم و در بهشت پر نعمت درون شان كنيم . 69 و اگر ايشان تورات و انجيل و آنچه از سوى پروردگارشان براى شان فرود آمده استوار بدارند [ چندان در فراوانى شان بداريم كه گوئى ] از بالاى سر و از زير پاهاى - شان خوردنى ميرسد و البتّه دسته اى از آنها مردمى ميانه رو هستند ولى بيشتر - شان بدكار بوند . سخن مفسّرين : « يَدُ اللَّه مَغْلُولَةٌ » 67 طبرى : ابن عبّاس گفت : مقصود يهود نه آن بود كه دستهاى خدا بسته است ، بلكه شكايت داشتند كه بخيل است و آنچه دارد نگاه ميدارد .